22 آذر 1395

خيالباف

مولف: معاون فناوری   /  دسته: دسته بندی نشده   /  رتبه دهید:
3

روايت کودکي ونوجواني يک آدم بزرگ

رمان خيالباف نوشته پم مونوز رايان با ترجمه ريحانه عبدي

 

پم مونوز رايان در رمان خيالباف سعي دارد برش هايي از زندگي ريکاردو اليسر نفتالي باسوآلت(پابلو نرودا) شاعر بزرگ اهل کشورشيلي را در دوران نوجواني روايت کند. اين رمان که موفق به دريافت جايزه پورا بلپره هم شده، روايت نوجواني است که مانند همه نوجوانان شيطنت دارد و بازيگوشي و باهوش هم است. 
شخصيت «نفتالي» بر خلاف داستان هاي بسياري از اين دست هرگز تافته اي جدا بافته نيست و همين امر است که او و روايت داستان را باور پذير کرده و حسي از شناخت هرچه بيشتر پديد مي آورد.

ساخت لحظه هاي ناب داستاني و همخوان با روحيه خواننده نوجوان و تمايز يک شخصيت با شخصيت‌هاي ديگردر اين کار وجهي شعارگونه به خود نگرفته و نويسنده هرگاه قصد پرداختن به روحيه شاعرانه نرودا را در نوجواني دارد چنين فضايي خلق مي کند: «عدد هاي دو وسه از روي کاغذ بلند شدند و براي بقيه دست تکان دادند تا به صفشان بروند. اول از همه پنج ها و هفت ها بالا پريدند و بالاخره بعد از کلي سيخونک زدن، چهارها و يک ها و شش ها هم دنبال بقيه راه افتادند اما صفرها و نه ها از جايشان تکان نخوردند. عددها دريک صف طولاني از اشکال ريزه ميزه، دست هاي همديگر را گرفتند و از شکاف پنجره فرار کردند... نفتالي کتابش را بست و لبخند زد...»

خيالباف، رماني خالي از عيب‌هاي داستاني و فني نيست و اگر با دقت خوانده شود عيوبي مانند وجود چند شخصيت اضافه و ناکارآمد در روند داستان، گسست هاي روايتي و خطاي ديد راوي رامي توان درک کرد اما اگرقصدمان فقط خواندن و سرگرم شدن و آشنايي با روند ساخته شدن و به کمال رسيدن شخصيتي مانند نرودا باشد، دست خالي بر نخواهيم گشت زيرا نويسنده همه اين عناصر را به شکلي
 قابل قبول به ما عرضه کرده است.

نکته جالب توجه در اين کارهمساني نوع نگاه زندگي نامه نويس داستاني با نوع نگاه پابلو نرودا در شعر است. نويسنده سعي کرده در اين کار مبلغ همان نگاه ساده شاعر به آدم‌ها و اشيا باشد. نرودا خود براي مردم معمولي و ازچيزهاي معمولي مي نوشت. او معتقد بود وقتي کسي چيزي را لمس مي کند، انگشتانش اثري از حضورش روي آن باقي مي گذارد و گوشه اي از آن حضور در خاطره آن شيء حک مي شود. او معتقد بود همه داستان ها، از قبل وجود داشته اند و الهام را مي توان در ساده ترين چيزها و جزئي ترين ريزه کاري ها يافت. در وسايل باغباني، در پيچ و مهره ها يا حتي ميز لقي که روي آن خمير نان ورز مي هند. نرودا شيفته چيزي بود که خودش آن را اثر ابدي انسانيت بر درون و بيرون اشيا مي ناميد و رعايت اين حس را مي توان درجاي جاي رمان پم مونز رايان هم ديد.

 

تعداد مشاهده (846)       نظرات (0)

نظرات کاربران درباره مطلب "خيالباف"


نظرتان را بیان کنید

نام:
پست الکترونیکی:
نظر:
کد بالا را در محل مربوطه وارد نمایید